Imengo is a Supply Chain Strategy and Execution firm Imengo helps to transform your Supply Chain Operations Imengo executes projects in the Procurement, Manufacturing and Logistics area
Imengo is a Supply Chain Strategy and Execution firm Imengo helps to transform your Supply Chain Operations Imengo executes projects in the Procurement, Manufacturing and Logistics area
Imengo is a Supply Chain Strategy and Execution firm Imengo helps to transform your Supply Chain Operations Imengo executes projects in the Procurement, Manufacturing and Logistics area
Imengo is a Supply Chain Strategy and Execution firm Imengo helps to transform your Supply Chain Operations Imengo executes projects in the Procurement, Manufacturing and Logistics area

Bye Bye

Van de kwart eeuw die ik gewerkt, ben ik zo’n 5 jaar consultant geweest.

Ik heb altijd moeite gehad met het woord ‘consultant’. Het roept bij mij (zoals bij velen weet ik) een boel associaties op die niet altijd zo positief zijn.

Cees Min heeft hier recent een mooi boekje over geschreven: ‘Bye Bye Consultant’. Een aanrader.

Ik zie twee grondoorzaken waarom consultants vaak met argusogen worden aangekeken, terecht of onterecht:

  1. Veel woorden, geen daden

Voorbeelden genoeg denk ik: dikke rapporten die in de la verdwijnen. Ik vraag me dan altijd af of de rekening daarvoor wel wordt betaald. Zo ja, dan wilde die klant blijkbaar ook een dik rapport en moet je niet klagen. Anderzijds moet de consultant zichzelf blijven afvragen: wie heb ik nu geholpen? Alleen mezelf of uiteindelijk ook de klant? Professionele integriteit versus geld verdienen is soms een lastige afweging…

  1. Prijs versus prestatie

Heeft ten dele met het voorgaande te maken. Wat is iets waard? Een briljant idee van een externe adviseur tijdens een ‘Quick Scan’ versus een uitvoerige analyse van een junior consultant die alleen maar opgeschreven heeft wat de klant al wist? Roept u maar.

Hoe dan ook, ik denk dat mensen die in de professionele dienstverlening zitten (of het nu bankiers, notarissen, medisch specialisten of voetbalcoaches zijn), zich permanent moeten afvragen waarom zij eigenlijk dat vak uitoefenen. Bij de bankiers hebben we overduidelijk gezien dat te veel focus op korte termijn eigen belang, leidt tot terechte argwaan bij de ontvangers van die dienstverlening. Terecht.

Ik moedig dan ook iedere Supply Chain dienstverlener aan, zichzelf deze vraag te stellen en in alle eerlijkheid te beantwoorden. Dat scheelt een hoop ‘kaf’ en geeft wat meer ‘koren’.

Dit was vooralsnog mijn laatste bijdrage als columnist SOURCE voor dit mooie blad. Bedankt en ‘bye bye’.

Gerard Ekhart

Directeur Imengo Works BV

gerard.ekhart@imengo.nl

Dit artikel verscheen eerder in SCMagazine (www.scmonline.nl)

‘Trust is good, control better’ (part 2)

Vorige maand spraken we over trust versus control met betrekking tot leveranciers. Deze keer dezelfde vraag in relatie tot uw inkoopteam. De mannen en vrouwen die de grootste portemonnee van uw bedrijf beheren, soms tot wel 90 procent van uw totale bedrijfskosten. De behoefte om deze groep in hoge mate te controleren is logisch en deels zelfs wettelijk geregeld. Uw jaarrekening wordt niet goedgekeurd als de externe accountant en/of Sarbanes Oxley-auditor niet uw interne controlemechanismen heeft beproefd.

 Controle op de inkoop processen is goed en noodzakelijk. Het eigenaarschap van deze controle ligt bij de inkoopmanager, de verantwoordelijkheid voor de uitvoering bij het team zelf.

Bij de inhoudelijke inkoopactiviteiten, (leveranciersselectie, inkoopbesparingprogramma’s, oplossen operationele problemen) moet dit precies omgekeerd zijn. Eigenaarschap bij het inkoopteam, (eind)verantwoordelijkheid bij de inkoopmanager.

In de praktijk zie ik vaak het tegenovergestelde. Inkoopteams worden lastig gevallen met naleving van administratieve procedures. Inkoopmanagers stappen in het vliegtuig om nieuwe leveranciers in Oost-Europa of Azië te zoeken of zelfs leveringsproblemen op te lossen. De omgekeerde wereld.

Gevolg? Gedemotiveerde medewerkers, want ze doen niet waarvoor ze ooit in het inkoopvak zijn gestapt. Ontevreden managers die roepen dat ze alles zelf moeten regelen, omdat hun medewerkers dit soort inkoopzaken niet aankunnen.

Bekend beeld? Er is iets aan te doen. Moeilijk is dit niet, maar vaak wel confronterend. Methoden zijn voldoende voorhanden (o.a. RACI charts) om dit snel helder te krijgen.

De manager of coach moet slechts ‘enabler’ zijn van inkoopsucces, de teamleden degenen die scoren. Als de coach zelf het veld op gaat om mee te spelen wordt het een chaos. Louis van Gaal in de spits gaat niet werken. Is het vertrouwen (‘trust’) er niet dat de juiste spelers in het veld staan, dan wordt het tijd voor een wissel.

Dit artikel verscheen eerder in SCMagazine (www.scmonline.nl)

Consultants…

Ik moet mijn moeder van 80 geregeld uitleggen wat ik nou precies doe dagelijks. Ik maak dan vaak de vergelijking met een beroep dat zij goed begrijpt op haar leeftijd: de dokter. Verderop in dit nummer staat een verhaal over supply chain consultants in ons kikkerlandje. Een ‘ziekenhuis top 100’ vertaald naar adviseurs op laatstgenoemd vakgebied. Interessante materie.

Ik onderken vier soorten supply chain adviseurs. Allereerst is er de huisarts: de patiënt heeft klachten en wil daar met een allround professional over praten om gezamenlijk vast te stellen óf er iets aan de hand is en wat de eerste diagnose is. Vervolgens de specialist: er is iets aan de hand en er moet gedegen onderzoek plaatsvinden, op basis waarvan een concreet advies en behandelplan wordt opgesteld. Dan is er de chirurg: is behandeling met medicijnen onvoldoende, moet er soms een ingreep plaatsvinden om orde op zaken te stellen. Tot slot de kwakzalver: all of the above, maar dan niet gehinderd door kennis, kunde en ervaring in het betreffende vakgebied.

Niemand gaat met plezier naar de dokter, al is het alleen al omdat het tijd en meestal ook geld kost, zonder dat je van tevoren echt weet of jouw probleem wordt opgelost. Toch weet iedereen dat het soms noodzakelijk is.

Zoek je een supply chain-dokter, dan volgen hier wat tips:

  • Een huisarts wordt nooit een specialist of chirurg; ze missen de kennis en de middelen om je echt te helpen als dat nodig is;
  • Allround specialisten vallen meestal in de categorie kwakzalvers: een dermatoloog is geen cardioloog;
  • Vraag een second opinion; er zijn meer wegen die naar Rome leiden;
  • Kies de ‘vent en niet de tent’ (of steeds vaker de ‘vrouw en niet het gebouw’); een universitair medisch centrum is geen garantie voor genezing.

Succes met de zelfdiagnose.

 

Dit artikel verscheen eerder in SCMagazine (www.scmonline.nl)

Haalt inkoop 2009?

Outsourcing sourcing. Op vele forums zijn heftige discussies aan de gang over dit onderwerp. Zo is er op www.LinkedIn.com bijvoorbeeld het topic ‘Would you outsource your chequebook?’ Opvallend is dat over het algemeen de voor- en tegenstanders zijn te verdelen in adviseurs en lijnmanagers. Wie wat vindt, laat zich raden. Daarnaast valt op dat de nuance in de discussie over deze complexe problematiek vaak volledig ontbreekt. Ergens in willen uitblinken gaat vooral ook om het begrijpen en benutten van de op dat moment geldende omstandigheden en mogelijkheden. Een topschaatser die piekt in de zomermaanden is wellicht excellent, maar zal daar nooit voor worden gewaardeerd door zijn fans en sponsors. De juiste timing maakt het onderscheid, zo ook binnen inkoopland. 

Terug naar ‘Outsourcing sourcing’, of niet? Het simpele antwoord is dat hier geen simpel antwoord op is. Falen en succes komen minstens zo vaak voor. Succesvolle outsourcing-initiatieven hebben wel altijd drie zaken gemeen: 1) onderwerp staat hoog op de agenda van topmanagement/raad van bestuur; 2) outsourcing wordt gezien als middel en niet als doel op zich; en 3) implementatie vindt plaats in samenwerking met ‘credible partners’. Wat staat u als inkoop en/of supply chain professional te doen op dit vlak in het jaar 2008? Zorg ervoor dat u antwoord kunt geven op de volgende twee vragen: moeten ook wij (delen van) de inkoopfunctie gaan uitbesteden? En: zo nee, waarom niet? Zo ja, hoe pakken we dat aan? Weet dat een gigant als Unilever bijna overal in de wereld (behalve nog in Europa trouwens) de volledige inkoopfunctie voor vele inkoopcategorieën heeft uitbesteed aan een professionele dienstverlener, IBM. Uit eigen onderzoek blijkt dat vele vooraanstaande Nederlandse multinationals dit onderwerp hoog op de agenda hebben staan voor komend jaar.

Kortom, wees voorbereid en probeer de discussie over het onderwerp genuanceerd te voeren. Ken uw sterktes en zwaktes.

Haalt inkoop 2009? Jazeker. Maar stilzitten is er niet bij.

 

Dit artikel verscheen eerder in SCMagazine (www.scmonline.nl)